Antieke Hollandse roodkoperen waterketel – 19de eeuw, ketellapper herstel
Antieke Hollandse roodkoperen waterketel – 19de eeuw, ketellapper herstel
Deze indrukwekkende roodkoperen waterketel uit Holland, begin 19de eeuw, straalt stijl en karakter uit. Het hengsel is stevig met nagels geklonken, terwijl de zwaluwstaartverbindingen aan de voorzijde getuigen van ambachtelijk vakmanschap. Het grote deksel met sierlijke bronzen knop is statig bewerkt en sluit perfect aan. De bodem is voorzien van een beschermende zwarte metalen laag tegen direct vuur.
Dit erfgoedstuk vertelt een bijzonder verhaal: zowel aan de tuit als aan de bodem is de ketel vakkundig hersteld door een ketellapper – een verdwenen beroep dat ooit essentieel was voor het behoud van keukengerei. Het maakt deze ketel niet enkel een gebruiksvoorwerp, maar een tastbare herinnering aan traditie en vakmanschap.
De ketel verkeert in goede antieke staat, met sporen van leeftijd en gebruik zoals enkele deuken. Hij werd zorgvuldig schoongemaakt en gepolijst, waarna een behandeling met ambachtelijke boenwas hem een majestueuze glans geeft. De waterketel is volledig waterdicht en kan nog steeds gebruikt worden, maar is evenzeer een decoratief pronkstuk.
Prijs: €95 – Het formaat, de goede staat en het vakmanschap van de ketellapper maken dit tot een aantrekkelijk erfgoedobject dat zowel functioneel als decoratief inzetbaar is.
Gewicht: ca. 3,5 kg
Afmetingen:
Hoogte: 44 cm (incl. handvat)
Breedte: 36 cm
Diameter: 23 cm
Een majestueuze Hollandse erfgoedketel die ambacht, geschiedenis en glans samenbrengt in één uniek stuk.
Verdwenen beroep: de ketellapper
Tot ver in de 20ste eeuw gooide men kapot keukengerei niet zomaar weg. Beschadigde koperen ketels of pannen werden naar een ketellapper gebracht. Deze rondreizende ambachtsman – ook wel ketelboeter of pannenboeter genoemd – repareerde versleten plekken door er een metalen “lap” overheen te solderen.
Met een soldeerbout, verhit door een vlam uit een carbidbus, kon hij ketels en ander kookgerei herstellen en zo een tweede leven geven. De ketellapper werkte zelfstandig en trok met een kar door dorpen en steden, waardoor klanten hem eenvoudig konden bereiken.
In de tweede helft van de 20ste eeuw verdween dit beroep, maar het blijft een symbool van duurzaamheid en vakmanschap. Het maakt een object als deze ketel niet alleen functioneel, maar ook een levend stuk geschiedenis.
